Öyle insanlar vardır ki, isimleri anıldığında bir sıfat yetmez; onları tarif etmek için kelimeler sıraya girer ama yine de eksik kalır. Ahmet Taş Hoca da işte o insanlardandı.
Yüzü Akdeniz kadar sıcak, kalbi ümmet kadar genişti. Her zerresinde önce insan olmanın, sonra inancın ve nihayet merhametin izleri vardı. Merhamet denildiğinde, vicdan denildiğinde, adalet ve ahlak denildiğinde adı usulca ama vakurca akla gelirdi.
Devlet okullarında yüzlerce öğrenciye edebiyat dersi verdi. Ama verdiği sadece müfredat değildi. Kelimelerin ruhunu, cümlelerin ahlakını, düşünmenin edebini öğretti. Kalem tutmayı değil, kalemle sorumluluk taşımayı anlattı. Yazmak onun için bir gösteri değil, bir emanetti. Babalide yayımlanan yazılarıyla, çağın gürültüsü içinde sessiz ama derin bir iz bıraktı. O, gerçekten bir “fikir işçisi”ydi; alın teriyle düşünen, bedel ödeyerek yazan nadir insanlardandı.
Kayseri’de, Adana’da… Ne zaman yolu düşse görüşürdük. Dik duruşundan, berrak fikirlerinden istifade etmeye çalışan şanslı gazeteci-yazarlardan biri olduğumu bugün daha iyi anlıyorum. Çünkü bazı insanlar hayattayken kıymeti bilinse de, asıl ağırlıkları yokluklarında hissediliyor. Ahmet Taş Hoca, ardında büyük bir sessizlik ve derin bir boşluk bırakarak gitti.
Kayseri bugün önemli bir değerini Hakk’a uğurluyor. Ama aslında sadece Kayseri değil; bu ülke, bu coğrafya, bu düşünce iklimi bir çınarını kaybetti. O, İslam medeniyetini sloganda değil, hayatta savunanlardandı.
Özgürlüğü Batı’dan ithal bir kavram olarak değil, insanın fıtratında var olan ilahi bir hak olarak ele aldı. İnancını bağırarak değil, yaşayarak anlatanlardandı. Örnekti; çünkü sözleriyle hayatı arasında mesafe yoktu.
Bugün Ahmet Taş Hoca, İslam’ın gerçek sahibiyle buluşmaya gidiyor. Hesabı ağır, alnı açık bir yolculuk bu. Ardında makam, servet ya da şatafat değil; dua eden öğrenciler, hürmetle anan dostlar ve “iyi ki tanımışım” diyen insanlar bıraktı. İşte asıl miras budur.
Bu dünya için elveda Hocam…
Kalemin şahit, talebelerin şahit, yazdıkların ve yaşadıkların şahit olsun.
Kabrin cennet bahçelerinden bir bahçe olsun.
Rabbim seni rahmetiyle kuşatsın.
Bazı insanlar ölmez; sadece bu dünyadan çekilir.
Ahmet Taş Hoca da onlardan biri. Mekânın cennet, yolun nur olsun Hocam…
Vefa ile, hürmetle, dua ile…
Yorumlar
Kalan Karakter: