Ülkenin ferahı için konuşmak lazım.
Bu topraklar çok şey gördü. Zor günler gördü, karanlık günler gördü ama hep ayakta kaldı. Çünkü bu ülkenin insanı konuşarak, dertleşerek, omuz omuza vererek yol bulmayı bildi.
Türkiye güzel bir ülke.
Sadece manzarasıyla değil, insanıyla güzel. Aynı sofrada gülüp aynı dertte susabilen bir memleket burası. Birbirine kızsa da zor zamanda sırtını döndürmeyen insanların ülkesi.
Ama son zamanlarda biraz yorulduk.
Birbirimizi anlamakta zorlanıyoruz.
Herkesin söyleyecek sözü var ama dinleyecek sabrı az.
İşte tam da bu yüzden konuşmak lazım. Kırmadan, dökmeden. “Ben haklıyım” demeden önce “sen ne hissediyorsun?” diye sorarak. Çünkü bu ülke, konuşuldukça ferahlayan bir ülke.
Farklı düşünsek de aynı bayrağın altında yaşıyoruz. Aynı sabaha uyanıyor, aynı toprağa basıyoruz. Birimizin yarını, diğerinden bağımsız değil. Bunu unuttuğumuzda kalbimiz daralıyor, memleket de daralıyor.
Türkiye’nin gücü burada.
Çeşitliliğinde, sesinde, insanının direncinde.
Konuşmak; şikâyet etmek değil sadece. Sahip çıkmaktır. Umudu diri tutmaktır. “Bu ülke hepimizin” diyebilmektir. Derdimizi söylerken sevgimizi de eksik etmemektir.
Bu memleket defalarca küllerinden doğdu. Yine doğar. Yeter ki birbirimize sırtımızı dönmeyelim. Yeter ki susarak değil, anlayarak yol alalım.
O yüzden diyorum ki:
Konuşmak lazım.
Birbirimizi duyarak konuşmak lazım.
Bu güzel ülke için, Türkiye’miz için.
Kalın Sağlıcakla...
Yorumlar
Kalan Karakter: